یا  شفیق من لا شفیق له

یا  رفیق  من  لا  رفیق  له

یا الله!

هیچ کس غیر تو، مرا عاشق نیست!

هیچ کس غیر تو بر من یاری نیست!

هیچ کس جز تو ندارم

در لطفت بگشا...

به میهمانی ات آمده ام

شاید یک سوم یا بیشتر از میهمانی و این خوان گسترده ات بر بندگان گذشته باشد...

اما من کجای این سفره نشسته ام و افطار می کنم!؟؟؟

دریاب ما را

به حق بانوی دو عالم...

اصلاً مگر می شود میهمانی ات را بدون امامم علی(ع) دریافت!؟

مگر می شود روزه بود و "فزت و ربّ الکعبه" را زمزمه نکرد!؟

اصلاً مگر طعم این افطارها سر سفره ی عناییت بدون نام علی (ع)وبانو (س) حلاوت می گیرد!؟

اما آه از نهادم بر می آید وقتی این میهمانی از نیمه می گذرد و لحظه ی وداع شهر نیرنگ با مولایم علی(ع) می رسد...

چه مظلومانه

چه غریبانه

چه راحت...

و چه آرام می شود چاه کوفه...

سبحان الله که به راستی اوست رستگارشده...

یا علی(ع)

یازهرا(س)