یا رب الملائکة المقربین
اللهم انّی اسئلک.... بوجهک الکریم.... و بنور وجهک المنیر....
آه ای خدای من!
یا حیّ و یا قیّوم
....
خدای من!
به همه ی آنچه که می خوانندت بندگانت
به همه ی اسماء مبارکی که شایسته ی به آن خوانده شدنی
به همه ی آنچه که از دست قدرت تو بر می آید
.... این بار هم به بنده ی حقیر دور افتاده ات نظری بنما...
خدای من!
شعفی درونم در حال شکل گرفتنه.... عظیم.... بی پروا.... می تازد بر اعماق قلبم... می بینی ؟
مگذار این شادی و شعف رو به زوال رود!
مگذار این عشق به سردی گراید!
مگذاراین احساس لطیف به هیچ رسد!
میوه ی دلی برسان!
از آن میوه های زیبا که هر بنده ای که نظر کند چه به حسن سیرت و چه به حسن صورت سر به آسمان بر دارد و بگوید: فتبارک الله احسن الخالقین!
خدای من!
در این دنیای هیاهو که هر دم از این باغ بری می رسد!!! در این زمان که هر کس سازی در دست دارد و نوایی از سیاست می زند! آن هم بسیار فجیع و ناشیانه!!!!
من اما! نیازی دارم....
نه از جنس سیاست که از جنس احساس و از جنس انسان!....
مگذار این احساس به پوچی رسد.... که آن زمان خود را خواهم باخت....
یا سبحان!
به حرمت همان سبحان الله گفتن های شام و سحر عزیزترینم قسم...
این بار میوه ی عشق در اندرونم به بار بنشان!
....
....
پ.ن: از همه ی دوستان که به یاد من بودند بی نهایت سپاسگزارم.
نبودنم را دلیل بر نگفتن ها و یا نخواستن بر نوشتن مگذارید.... به خاطر دوری ام از محیط نت اینگونه سکوتا کره ام، که در حقیقت طوفانی از نوشتن ها در دل داشته ام و نشد که نشد....
بر من ببخشید.
باز هم بی نهایت ممنونم
...
اللهم غیّر سوء حالنا بحسن حالک
[ ]
+ نوشته شده در ساعت11 توسط كنيز فاطمه(س)