تا کی به تمنای وصال تو یگانه

يه خيمه براي ديوونه هاي خدا


	شرمنده ام آقا يا مولاي يا الله سلام نمي دونم بعد اين همه مدت كسي هست جواب سلامم رو بده يا نه... اما نه من دارم به امام زمانم سلام مي دم.. مگه مي شه صاحبم سلامم رو جواب نده؟ آخ مولاي من! توي اين اربعين چي دارم بهت بگم... روسياهم آقا! مي دوني كه نمي دونم از كجا شروع كنم! اونقدر ذهنم از نوشته ها و فرافكني هاي عده اي جاهل متمدن نما و روشنفكر نماي دور وبرم مشوش شده كه نمي دونم اصلاً بنويسم چه بر من مي رود يا نه!؟ اونقدر اين نويسنده هاي به قول خودشون آزاد توي غربت زياد شده كه حتي توي نت نفوذ كردن كه نگرانم اين حرفام رو بگم و ... هيهات... آخ آقاي من فداي دل تنگت كه مي دونم دلتنگ تر از ماها براي اومدني آقا. همين چند روز پيش بود يه كتاب دانلود كردم كه بخونم... اما آقاي من.... چشمام كور بشه كه اين چيزا رو خوندم... سوختم آقا... اصلاً كتاب يه جور تمسخر به حيات شما بود آقاي من.... آخ آقا سوختم... كه چقدر بايد ناداني و جهل تو بين جوانامون نفوذ كنه... موندم اين وزارت به اصطلاح ارشاد ما كه براي هر بعضي چيزا اشكال مي گيره چطور اجازه چاپ ونشر همچين كتابايي رو مي ده يا اصلاً مسئول اين نت كيه كه اين همه فيلترهاي خوب خوب توش هست!!!! اما براي رمان هاي موهن در مورد حضرت ولي عصر(عج) هيچ فيلتري نداره!!! اي خدا! مرديم از بي كسي... آقاي من ! اربعينه مولام حسينه(ع) نمي دونم از چي بنويسم... اي خدااااااااااااااااااااااااااااا نه اينكه الان احساس كنم ناتوانم! از اين مي سوزم كه نمي تونم بدون اجازه ي نويسنده شون، چندتا كتاب رو بگذارم روي وبلاگ ... كاش مي شد... آقاي من! پس كي مي ياي؟؟؟ به خدا شرمنده ام آقا من در دو جهان غير شما كسي ندارم آقا آقا! اگه اون روز بياد كه بياي و اين جاهلا يا آدمايي مثل من ناقص الايمان، چي دارم كه بگم؟ آخ آقاي من! بعد اين همه مدت دلم نمي خواست از دلتنگي هام بنويسم... دلم مي خواست بنويسم كه چقدر سرشارم از بودنت.... شكر... آقا!؟ .... اينم يه دنيا اشك .... يا زهرا(س) يا حسين(ع) \|+\| نوشته شده توسط كنيز فاطمه(س) در چهارشنبه 8 اسفند1386 \|